Categorieën
Autibiografie Geen categorie

Annemiek ontdekte dat ze autisme had

Een mooi verhaal uit het tijdschrift ‘Margriet’ waar Annemiek vertelt over haar leven, haar autisme en het leven met autisme. Ook heeft Annemiek de website https://mikkiko.nl/ waar ze meer vertelt over laat leren leven met autisme, maar ook autisme in het algemeen zoals autisme voor vrouwen/meisjes, studeren en werken met autisme of ouder worden met autisme. 

Please wait while flipbook is loading. For more related info, FAQs and issues please refer to DearFlip WordPress Flipbook Plugin Help documentation.

Categorieën
Autibiografie Geen categorie

Een prettig gesprek met Robert

Een prettig gesprek met Robert

Het is donderdagmiddag rond twee uur als schuin tegenover mij in een gespreksruimte Robert plaats neemt. Robert is 26 jaar en woont heel zijn leven al in Erica. Robert heeft autisme wat in zijn geval inhoudt dat hij overgevoelig is voor geluid. Sommige hebben het met geur of voelen, maar ik heb het met geluiden. In ons gesprek proberen we te duiden wat dit met Robert in het dagelijkse leven doet. Waar hij tegenaan loopt en of er misschien zelfs ook voordelen aanzitten.

Vrije tijd
In zijn vrije tijd fietst hij graag met muziek op en speelt hij geregeld trompet bij maar liefst drie muziekverenigingen. Met deze verenigingen treedt hij regelmatig op, maar door het coronatijdperk staan de optredens momenteel op een heel laag pitje. “Maar in normale tijden komt het geregeld voor dat ik een maand lang ieder weekend aan het optreden ben”, zegt Robert met enige trots.

Structuur, duidelijkheid en ritme
Het klinkt misschien wat tegenstrijdig: overgevoelig zijn voor geluiden én zelf trompet spelen, maar dat steekt toch anders in elkaar. Want: “In een orkest zit structuur en dan heb ik er geen problemen mee”, legt hij uit. “Ik heb meer moeite met een heel laag rommelend geluid als goederentreinen en vrachtwagens”, vertelt Robert. Het is dezelfde structuur als in een orkest waar hij in het dagelijkse leven baat bij heeft. Ontbreekt deze? “Dan loop ik vast. Dan kom ik heel moeilijk vooruit in mijn werkzaamheden en weet ik niet wat te doen”, zegt hij. Ook vindt hij het prettig als mensen duidelijk tegen hem zijn. “Dat klinkt misschien soms bot, maar dan weet ik wat ik aan ze heb”, vertelt Robert. Mensen die niet duidelijk zijn vindt hij maar vaag maar ook niet heel erg. Naast structuur en duidelijkheid is ritme ook heel belangrijk. “Ritme voorkomt dat ik dingen vergeet”, legt hij uit.

Scauting
Via kennissen, die bij Scauting werkzaam zijn, van zijn ouders kwam Robert hier terecht. Op de dagbesteding houdt hij zich voornamelijk bezig met het eigen maken van een programmeertaal. Daarnaast, Robert woont zelfstandig, ook hulp van Scauting thuis. “Hulp bij het schoonhouden van mijn huis anders wordt het een grote puinhoop en verlies ik het overzicht”, lacht hij. Ook eet hij regelmatig mee met zijn ouders die op een steenworp afstand van hem wonen om zo ritme in zijn leven te houden.

Voordelen
Ondanks dat Robert een mbo-opleiding Bedrijfseconomie met succes heeft afgerond en dit geprobeerd heeft op het HBO, ziet hij niet veel voordelen aan autisme. Evan, die bij ons gesprek zit, ziet dat anders en voegt aan: “Ik ken je nog niet heel goed, maar maak je nu een tijdje mee. Wat ik zie is, zeker toen wij de escaperoom deden, dat jouw puzzellogica en theoretische kennis heel sterk is. Jij hebt heel goed inzicht hoe bepaalde dingen werken. Dus ik denk wel degelijk dat dat een voordeel is, maar dat zie je zelf niet zo?”, vraagt Evan aan Robert. “Nou, ik weet niet”, antwoordt hij vertwijfeld op de vraag. “Het is niet zo dat ik een hoge opleiding heb kunnen afronden of dat ik er iets mee heb kunnen doen, dus daarom heb ik er wel moeite mee”, besluit Robert.

Categorieën
Autibiografie Geen categorie

Mijn leven met Nicolai & Oscar

Mijn leven met Nicolai & Oscar

Toegegeven, hier bij Scauting ben ik een beetje de eend met die vreemde bijt. Ik heb namelijk geen autisme, maar voldoende andere aandoeningen om hier te mogen zijn. In vakterm heet mijn officiële aandoening: een schizo-affectieve stoornis bipolair. Als u niet mijn behandelaar bent, mag u deze term snel vergeten. Al iets duidelijker is deze omschrijving: ik heb een kwetsbaarheid voor een psychose en ben daarnaast manisch-depressief. Zelf zeg ik dat ik stemmen hoor, last heb van waanideeën en af en toe heel uitgelaten vrolijk kan zijn maar vanuit dat moment heel erg somber kan worden. Last van stemmingswisselingen zeg maar. In deze blog wil ik proberen uit te leggen wat deze aandoening met mij doet en hoe het mijn leven bepaald.

Mijn belangrijkste stemmen in mijn hoofd zijn Nicolai & Oscar. Het zijn tegenpolen: Nicolai is mijn vriend die me opbeurt, Oscar daarentegen is de slechte stem die me tot slechte ideeën brengt. In der loop der jaren heb ik geleerd er niet aan toe te geven, maar het is eigenlijk nog steeds een proces waarin ik kleine stapjes vooruitzet maar ook af en toe een stap terug moet doen. Het tettert maar door in dat hoofd van mij. Vermoeiend is het woord wat het goed samenvat. Maar het zorgt ook voor grote concentratieproblemen. Toch wil ik die stemmen niet kwijt, want ze zijn al zolang bij me dat ik ze, hoe gek het ook klinkt, niet wil missen. Naast Nicolai & Oscar komt er zo af en toe wat andere stemmen voorbij.

Nicolai & Oscar geven overal commentaar op wat ik zie. Ontmoet ik nieuwe mensen dan vinden ze daar wat van, Soms komt het overeen, meestal niet. Het lult maar raak. Een goede remedie hiertegen zijn de oordopjes met luide muziek. De muziek verdringt ze naar de achtergrond. Ondanks of dankzij die twee probeer ik een normaal leven te leiden. Je kunt je afvragen wat normaal is. Ik sport veel zoals tennis en hockey, hang wat met vrienden, reis over de wereld en schrijf graag. Maar het mag duidelijk zijn dat ze veel invloed hebben op mijn leven. Zoveel dat er een bundel columns over hen is ontstaan.

Het heeft ervoor gezorgd dat ik anders dan anders ben en mijn leven net een beetje op een andere manier leidt dan een ander. Als ik somber ben vergelijk ik mijn leven vaak met toen ik nog klein was en spelletjes op straat speelde en ik voor spek en bonen meedeed. Omdat ik nog te klein was. Het is niet zo, maar soms voelt het wel zo. In mijn leven ben ik vaak gestigmatiseerd als anders. Iets waar je uit de buurt moest blijven. Zo voelde het en soms nog steeds. Ik was die vreemde bijt van die eend.

Die eend met die vreemde bijt ben ik bij Scauting misschien ook. Al voelt het anders. Prettiger.

Wil je meer lezen over mijn leven met Nicolai & Oscar ga dan naar www.nicolaivandoorn.nl om de bundel te bestellen.

Categorieën
Autibiografie Geen categorie

Wat is mijn autisme?

Wat is mijn autisme?

Dit is geen verdriet verhaaltje over de zielige persoon met autisme.

“Wij autisten zien de wereld net even anders. Af en toe of beter gezegd voel ik mij vaak een buitenstaander. Mij vallen dingen op waar een ‘Normaal’ mens zegt van “Nou en?”

Hierbij moet ik altijd denken aan die markante mensen die anders zijn.

De meeste autisten kun je gewoon voorbij lopen. En er niks aan te zien.

We mogen gekke hobby’s hebben Maar op het eind van de dag gaan we ook gewoon slapen.

“Mag ik dan dingen niet begrijpen?”

Ja dat mag. Volgens normaal volk hebben wij een slag van de molen gehad.

Elk voordeel heeft zijn nadeel zou Johan Cruijff zeggen.

Op sommige dagen wil ik wel mensen wurgen als ze mij niet begrijpen en ze mij achterlijk noemen.

Terwijl ik nog langzaam praat. Ik weet dat in mijn brein soms tien dingen tegelijk gaan. Ja dus gewoon een file.

Ik heb een IQ van 120+ en een eq van 90 door het Eq wat staat voor Emotionele intelligentie sta ik op papier als bijna zwak begaafd. Je moet mensen eens aankijken als jij iets doet wat ze denken dat je niet kunt.

Tuurlijk mijn brein is ook gefocust op een paar dingen. Mijn hobby’s zijn mijn leven zullen we maar zeggen. Ik weet dat ik waarschijnlijk nooit meer een baan zal hebben maar toch hoop ik op een dag te zeggen ik heb het goed gedaan heb.

Ik ben Henk Schuiling kom uit de grafische wereld en ondanks en mede dankzij mijn autisme heb ik op het hoogste niveau atletiek beoefent. De wk 2010 in Nieuw Zeeland en de Paralympische spelen van London in 2012 waren mijn hoogte punten.

Wat wij bij Scauting doen?

Zorgen dat wij het beste uit ons halen.

Categorieën
Autibiografie Geen categorie

Stoplicht methode

Wat is de stoplicht methode
De stoplicht methode kan gebruikt worden om te laten zien hoe je je op dat moment voelt. Voor mij is het een mooi hulpmiddel om in te zetten als ik mijzelf niet goed kan verwoorden, maar wel wil laten zien hoe het met mij gaat.

Andersom werkt dat ook zo. Mochten mensen om mij heen (Partner, vrienden, hulpverlening etc.) denken dit gaat niet helemaal goed of hij komt niet goed uit zijn woorden, kunnen ook zij de kaart erbij pakken of mij vragen om de kaart er bij te pakken om te laten zien in welke fase ik op dat moment zit.

Er zijn ook momenten dat ik daar niet op reageer (te druk in mijn hoofd, overprikkeld) dan zal de persoon zelf de kaart erbij moeten pakken om te zien in welke fase ik zit en wat ze kunnen doen om mij te helpen.

De drie fases
De stoplicht methode heeft 3 fases: Groen, Oranje en Rood.

  • Groen betekent het gaat goed.
  • Oranje betekent het gaat matig
  • Rood betekent Ernstig.

Bij elke fase staan de volgende dingen beschreven: Wat is er aan mij te zien? Wat kan ik zelf doen & welke situaties moet ik vermijden? Wat kan mijn omgeving/hulpverlener doen en wat juist niet?

Bij groen staat bij mij bijvoorbeeld onder het kopje ‘wat is er aan mij te zien?’ positief zelfbeeld en humor. Maar bij oranje (matig) staat bijvoorbeeld ‘sneller geïrriteerd naar anderen toe’. Dit staat op mijn stoplicht A4, maar dat is voor iedereen natuurlijk verschillend.

Voorbeeld uit de praktijk
Vandaag ging het niet helemaal lekker. Zat niet lekker in mijn vel en bij het minste was ik helemaal van slag. Mijn partner heeft de kaart erbij gepakt en begreep op dat moment dat ik in Oranje zat. Ze heeft mij gestimuleerd om een rustmoment te pakken en is samen met de kinderen gaan fietsen (Mijn dochter moest ook naar dansles dus dat kon mooi).

Ze heeft mij een rustmoment gegund door de kinderen mee te nemen en tegen mij te zeggen dat ik een rustmoment moest gaan pakken.

Voor de mensen die mij kennen: Pak de kaart erbij als je denkt dat het niet helemaal goed gaat. Vaak is deze wel bij mij in de buurt te vinden alleen gebruik ik deze te weinig.

Hopelijk hebben jullie nu een idee wat de stoplicht methode is en hoe deze werkt!